Mijn passie voor het mediationvak

Mijn passie voor het mediationvak

Na alweer bijna 4 jaar aan het werk te zijn als mediator vond ik het tijd om weer eens bij mijzelf te rade te gaan waar mijn passie voor het vak ook alweer vandaan komt. Wat maakte dat ik er voor koos om het roer om te gooien, de opleidingen te gaan doen en mijn eigen onderneming te starten? Lang had ik er niet voor nodig om dit voor mijzelf weer naar boven te krijgen want ik voel dit nog steeds in ieder gesprek.

Mijn passie voor het mediationvak is ontstaan uit de vraag van mensen om mij heen wat mijn ervaringen zijn en waren met betrekking tot de omgangsregeling, het gezamenlijk ouderschap na de scheiding en niet in de laatste plaats het welzijn van onze zoon als kind van gescheiden ouders. Met name de complimenten welke ik daarover mocht ontvangen en de positieve reacties op latere leeftijd van onze zoon, sterkt mij in de gedachte dat ik een bijdrage wil leveren aan het welzijn van kinderen van gescheiden ouders. Dit doe ik door ouders te begeleiden de scheiding zo goed mogelijk te regelen zodat er, nadat het juridische en financiƫle gedeelte is afgerond, ruimte is voor de communicatie welke nodig is om de kinderen zo min mogelijk last te laten hebben van de situatie. Tijdens de gesprekken heb ik dan ook het motto: als mediator ben ik onpartijdig wanneer het gaat om de partijen aan tafel maar ben ik partijdig wanneer het gaat om de kinderen. Het welzijn van de kinderen staat op nummer 1.

Hoe beter het met de ouders gaat, hoe beter het ook met de kinderen gaat. Daarom stopt mijn begeleiding, wanneer dit nodig en gewenst is, niet bij het insturen van de juridische stukken. Het tot uitvoer brengen van de gemaakte afspraken kunnen emoties naar boven brengen die je wel of niet verwacht had maar waar je zeker mee moet leren omgaan. De kinderen een paar dagen niet zien terwijl je gewend bent ze dagelijks om je heen te hebben doet pijn. Dit hoeft echter niet te betekenen dat de afspraken niet kloppen. Het betekent wel dat je voor jezelf een manier moet vinden om hiermee om te gaan. Hoe word je weer gelukkig? Wie ben jij nu je niet meer "de partner van" bent? Je bent nog steeds "de moeder of vader van". Hoe ga je om met het gemis als de kinderen bij je ex-partner zijn zonder dat je de kinderen daarmee belast? Ook hier help ik ouders graag mee verder door hen hierin te begeleiden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *